We besluiten in een keer terug te gaan naar huis. De weersvooruitzichten zijn nog steeds niet best en al met al hebben we in de afgelopen 5 weken heel veel gezien. We hebben geen zin meer nog langer in dit regenweer te blijven.
Als we flink doorrijden zijn we ruim op tijd voor de boot van 13:30 uur naar Calais.
Dit lukt en de overtocht loopt gesmeerd. Om 16:00 uur bereiken we Calais.
Vanaf Calais is het nog zo'n 3,5 uur rijden naar Sommelsdijk. Rond 20:30 uur arriveren we.
Dat was dan Engeland en Wales. Bijzondere landen!
Wisten jullie dat:

• Het hier heel normaal is dat campings kinderen weigeren! 
• Dat voor honden vaak meer wordt gezorgd dan voor mensen: zo zul je op campingterreinen wel afvalbakken aantreffen om hondendrollen af te voeren, maar geen vuilnisbakken voor de mensen. Daarvoor moet je vaak helemaal naar de ingang van het terrein.
• Er op picknickplaatsen (en dat zijn er een heleboel in Engeland) maar ook in de steden geen afvalbakken aanwezig zijn. Je dient zelf je rommel mee naar huis te nemen.
• Fietsen, hardlopen en paardrijden is toegestaan op alle wegen behalve de Mainroads.
• De wegen over het algemeen bijzonder smal zijn. Je moet voortdurend stoppen om een tegenligger doorgang te verlenen of halsbrekende toeren uithalen om elkaar nauwelijks te kunnen passeren. Het is een wonder dat de spiegels nog aan de camper vastzitten. Met name de lokale wegen en de wat eenvoudiger interlokale wegen zijn absurd smal en bovendien aan weerszijden voorzien van begroeiing van 3 a 4 meter hoog, waaruit takken steken en die vanaf ongeveer 2 m hoogte deels over de weg hangen.

Toch hebben we genoten. Met name van de fantastische mooie tuinen.

Beste lezer, hier houdt het op. Bedankt voor jullie aandacht en tot de volgende reis.

Wim en Nelly

We vertrekken op tijd via Longhborough, Melton Mowbray naar Woolsthorpe Manor. Het is het geboortehuis van Isaac Newton.

Het verbaast ons iedere keer weer dat er al heel wat bezoekers zijn bij dergelijke bezienswaardigheden.

We bezoeken het ouderlijk huis van Isaac Newton, geboren  25 december 1642. Het huis bestaat uit een woonkamer, twee keukens en boven twee slaapkamers, een klein kleedkamertje en een soort voorraadkamer.

 De meubels zijn niet authentiek maar ze zijn uitgeleend door musea. Het huis is ingericht alsof de bewoners zo thuis kunnen komen. Isaac zijn vader overleed al voor de geboorte van Isaac. Toen Isaac drie jaar oud was hertrouwde zijn moeder. Zij liet Isaac achter in het huis om aanspraak te blijven houden op de titel en op het huis. Na negen jaar werd moeder weer weduwe, ze bleef achter met drie kinderen. Ze keerde terug naar Woolsthorpe Manor om daar de boerderij te runnen. Isaac moest erg wennen aan de broer en zussen die hij ineens had. Isaac was niet altijd een makkelijk kind. Na zijn studie in Cambridge is hij in 1679 teruggekomen naar Woolthorpe om voor zijn zieke  moeder te zorgen. Hij ontliep daardoor ook de pestepidemie die toen in Engeland rondwaarde. Na het overlijden van zijn moeder was Isaac erfgenaam van het huis en van de titel van zijn vader. Hij heeft echter nooit meer in Woolthorpe gewoond maar hij is weer teruggegaan naar Cambridge.

In de tuin bekijken we de meest beroemde appelboom ter wereld waar onder Isaac zijn gravitatietheorie bedacht.

 Na dit bezoek koersen we naar Cambridge. We vinden een camping in de buurt in het dorp Comberton. Ondanks het drukke weekeinde blijkt hier toch nog plaats te zijn.

We krijgen van de campingbazin een fietskaart van de omgeving. Op de fiets naar Cambridge is maar 8 km. Voor het eerst kunnen we de fietsen gebruiken. Er blijkt een heus fietspad te zijn naar Cambridge. Overigens zie je in Engeland fietsers , wandelaars, joggers en af en toe een ruiter te paard gewoon op de weg. Zelfs op autowegen! Levensgevaarlijk.
We vertrekken snel want het is nu nog mooi weer.

Cambridge is een gezellig drukke stad. Niet alleen veel toeristen maar heel veel jongelui. Dat mag je ook verwachten in een stad met zo veel colleges. In het kanaal dat dwars door de stad loopt wordt druk gevaren met smalle boten die door middel van een stok voortgeduwd worden. Het idee van een gondel maar dan in een andere uitvoering. Het levert hilarische taferelen op als toeristen zelf proberen het bootje vooruit te krijgen..

We fietsen door de stad, langs enkele colleges. King's college, St.John's college, Trinity college en hoe ze allemaal mogen heten. 11 in totaal. Helaas zijn de colleges niet te bezoeken i.v.m. de examens. Bij het Trinity college mogen we tegen betaling van 1 pond p.p. de binnenplaats bekijken. Een leuke bijverdienste voor het college want er wordt druk gebruik gemaakt van deze mogelijkheid. 

 We nemen een drankje op een terras en kijken naar de punterbootjes die in grote getale worden gehuurd door toeristen. Een leuke bijverdienste voor de studenten.

Het heeft weer de gehele nacht geregend. Volgens de campingbazin zou het erg druk worden i.v.m. Bank holiday (schoolvakantie). Maar van die drukte hebben wij niet veel gezien. Er waren inmiddels wel heel wat tenten bij gekomen maar de caravan bezitters lieten het afweten. Wij hadden het inmiddels wel gehad met de regen. Wim mocht even een adapter lenen van de eigenaar om vervolgens in een keukentje de weersvooruitzichten te bekijken en onze blog bij te werken. Wegens het ontbreken van internet liepen we behoorlijk achter. Het zijn dus niet alleen de wegen waar nodig wat aan gedaan mocht worden maar ook de dekking voor internet behoeft een sprong voorwaarts. Engeland mag dan in de wereldpolitiek meetellen, in onze ogen is het een achtergebleven gebied. Mooie tuinen hebben ze wel ( kan niet anders met al die regen).

Wij besluiten de camping te verlaten terwijl we hier eigenlijk vier nachten wilden blijven. Maar nog een dag met alleen maar regen is niet aantrekkelijk. We hebben nog enkele dingen op ons verlanglijstje staan en dan houden we het voor gezien.

We rijden van Bishops Castle naar Shrewsbury om daar de A5 en vervolgens de M54 te nemen. We rijden langs Birmingham en zo door naar Tamworth en Breedon on the Hill. Breedon is een klein plaatsje maar het heeft wel een camperplaats ( een van de weinige in de omgeving).

Het laatste deel van de reis kon de ruitenwisser uit maar onderweg hebben we gigantische regenbuien gehad.

De camperplaats ligt bij een tuincentrum en een soort tweedehands markt. Natuurlijk hebben we even rondgekeken maar de tweedehands markt was niets anders dan een verzameling oude zooi. In het tuincentrum hebben we mooie planten gezien. We hebben wel het idee dat de planten hier duurder zijn dan bij ons.

Voor de verandering heeft het de hele avond geregend met af en toe wat onweer.

Het heeft vannacht gegoten en helaas voor ons blijft het ook de hele morgen hard regenen. ’s Middags trekken we toch onze wandelschoenen aan en gewapend met regenjas en paraplu gaan we te voet naar het dorp Bishop’s Castle. Het is niet ver, zo’n tien minuten lopen. Vanaf de camping is het steeds bergafwaarts lopen. Het blijkt een leuk dorp te zijn met wel heel veel kroegen en eetgelegenheden. Het moet hier op bepaalde momenten druk zijn anders kunnen deze zaken niet overleven. In de hoofdstraat zien we iets gek. Er lopen mensen in het zwart gekleed, duidelijk zichtbaar belangstellenden bij een begrafenis, maar alle mensen lopen met een fles bier in de hand. Nieuwsgierig geworden lopen wij naar de kerk waaruit deze mensen kwamen. Blijkt er een man te zijn overleden die een oude brouwerij (de oudste van Engeland) heeft gered van de sloop. Hij heeft de brouwerij zelfs weer laten werken. De brouwers hadden ter nagedachtenis aan zijn overlijden een speciaal biertje gebrouwen en dat werd verstrekt aan alle aanwezigen van de begrafenis. 

Wim kreeg direct een flesje bier in zijn hand gedrukt met de mededeling dat wij naar de brouwerij konden komen om verder te drinken. Dat hebben we maar niet gedaan. Wel hebben we een leuke bar/restaurant opgezocht om daar een koffie te drinken en alvast voor ’s avonds af te spreken. Het was een wonderlijke zaak. Een heel oud gebouw met aparte hoekjes, een enorme open haard en achter in het gebouw was ook nog een postkantoortje en een gokmachine aanwezig. In een zijkamertje was een nog grotere openhaard waar mensen zich verstopt hadden voor de moordlustige Hendrik de VIII ( aldus het verhaal van de ober).

De terugweg naar de camping was natuurlijk een lange klim maar gelukkig was het wat minder hard aan het regenen.

’s Avonds hebben we dezelfde route nogmaals afgelegd voor onze maaltijd. Het was gezellig druk in het restaurant.

We vertrekken vanmorgen vroeg, heel erg vroeg, namelijk om 6:15 uur!!

Dat komt zo: op deze parkeerplaats moet je voor overdag parkeren , vanaf 7 uur ’s morgens  behoorlijk betalen, zo’n £6. . Na 16:30 uur kun je tot de volgende ochtend voor £1,50 staan. Dus als je pas om 9:00 uur wil vertrekken dan moet je ’s morgens om 7:00 uur je bed uit om een parkeerkaartje te kopen. Nou, als je dan toch je bed uit moet dan kun je net zo goed wel meteen vertrekken redeneerden wij. Dus wij de wekker van onze mobile om 6:30 gezet. Maar…….. die stond nog op de Nederlandse tijd ingesteld! Dus wij werden om 5:30 uur lokale tijd gewekt, maar dat hadden we pas door toen we vertrokken.

En wij moesten boodschappen inslaan want de voorraad is op. Maar welke winkel is al om 6:15 uur open? Nou in Engeland de superstore Tesco. Na enig zoeken hadden we die gevonden en wij waren dus al aan het winkelen voor 7:00 uur!

Het regende inmiddels pijpestelen. Vervolgens gingen we op pad naar onze volgende bestemming: het kasteel en de tuinen van Chirk. Maar dat was maar een klein uurtje rijden terwijl hij pas om 10:00 uur openging! Om 8:30 uur rijden we dus de parkeerplaats van het kasteel op, met de slaap nog op onze gezichten af te lezen. Ons restte slechts wachten. Nou, dat hebben we gedaan door gewoon nog twee uurtjes in bed te kruipen!

Het weer klaarde wat op. Om half elf gingen we het kasteel in, een heel oud kasteel uit de 14^e eeuw. In eerste instantie konden we alleen zalen zien die helemaal kaal van binnen waren. Daar waren we snel op uitgekeken.  De  vertrekken van de oorspronkelijke bewoners die wel zijn ingericht konden we pas vanaf 12:00 uur bekijken.

Ondertussen was er ook een groep kleuters gearriveerd. Die werden vermaakt met het maken van een kartonnen kasteel en verkleedpartijen (ridders en prinsessen). Dat was wel leuk om te zien.

We gingen toen eerst maar de tuinen bekijken. Het was nog steeds droog. De tuinen waren weer bijzonder fraai. Dit keer waren er veel fraai geknipte hagen en struiken bij en natuurlijk rododendrons. Zie de foto’s.

Tenslotte hebben we ook de woonvertrekken bekeken. Voor het betreden van die vertrekken kregen we door een enthousiaste vrijwilliger te horen dat het mooiste stuk van de collectie uit Nederland afkomstig was. Een houten kast, ingelegd met ivoor, met afbeeldingen van fijn zilverwerk in de kast verwerkt en een deel van de kast versierd met schilderijen. De woonvertrekken bestonden uit een ontvangsthal, een herensalon, een damessalon, een slaapkamer met badkamer en een soort balzaal waar dat mooie stuk uit Nederland ook stond. Er waren heel wat kostbare kasten en meubels te zien. Overal hingen schilderijen en stonden er kostbare kandelaars. Het pronkstuk uit Nederland was een geschenk aan een van de koningen vanwege ontvangen hulp. Het stuk dateert uit de 16^e eeuw en is gemaakt door een kunstenaar uit Nederland of Belgie.  Zoals gewoonlijk mag je binnen niet fotograferen. Ze zijn bang dat door het licht de kleuren van de bekleding en de ornamenten verdwijnt. En het is er te donker om zonder flits foto's te maken.

Rond 14:30 uur vertrokken we om onze volgende halteplaats te zoeken. En wel in Bishops’s Castle, op de grens van Engeland en Wales. Er is daar een heel eenvoudige camping met wel een magnifiek  uitzicht op Wales. Helaas begon het weer heel hard te regenen net toen we ons geïnstalleerd hadden. Morgenochtend maar kijken hoe het er hier uitziet.

Het is weer droog en de zon schijnt! We vertrekken om naar Chester en Liverpool te gaan. Het is heerlijk weer.

We komen rond 12:30 uur aan in Chester en besluiten om daar te blijven en niet naar Liverpool te gaan. We staan hier op een camperplek (parkeerplaats) aan de rand van Chester. We ontdekken dat er een hop-on-hop-off bus rijdt in Chester en dat de parkeerplaats een opstapplek is. Dat lijkt ons een goed idee en we rijden een half uur na aankomst al door Chester, bovenin een dubbeldekker. Het weer is nog steeds prima.  Bij de Townhall stappen we uit om de binnenstad te verkennen. Hier horen we dat de laatste bus al om 16:30 uur van de Townhall vertrekt. Dat is een tegenvaller, we zijn in andere steden gewend dat die bussen tot ’s avonds 20:00 uur rijden (of soms nog later). We besluiten om als lunch een warme maaltijd te nemen (bij een Italiaan) en de binnenstad te bekijken. We eten vanavond wel brood. De stad ziet er gezellig uit met veel vakwerkhuizen en gezellige winkels. We lopen wat rond en pakken om half vier de bus om het rondje helemaal een keer uit te rijden.  We krijgen een goed beeld van de stad. Er zijn veel oude vakwerkhuizen bewaard gebleven en in de haven aan de rivier de Dee zijn heel gezellige terrassen. Ook is er een groot racecourt voor paardenraces, het blijkt vlak achter onze parkeerplaats te liggen.

 Rond 17:00 uur stappen we uit op onze parkeerplaats. Het is inmiddels te koud om nog buiten op onze stoelen te gaan zitten en het restaurant bij de parkeerplaats is inmiddels gesloten. Dat is jammer want ze hadden daar wifi mogelijkheid. Nu kunnen we onze blog niet bijwerken.

Rondom ons verdwijnen een voor een de auto’s en vele toeristenbussen en we blijven met een andere camper over om de nacht over te blijven.

Na een nacht met verschrikkelijke regenbuien met onweer vertrekken we richting de Penn-y-pass en de pass of Llanberis. Het is een prachtige tocht door dit gebied met bergen van stenen, mooie vergezichten en natuurlijk overal schapen.

We rijden verder richting Bangor en Porthaert naar het eiland Anglesey. Daar gaan we weer een tuin en kasteel bekijken, Plas Newydo.

De tuinen zijn over een grote afstand verspreid. Je hebt er een prachtig zicht op het water van de Menai Strait. We lopen speciaal naar de rododendron tuin. Het wordt nog een aardig tippel maar het is wel de moeite waard. Jammer dat de paden zo soppig zijn. Ander schoeisel was hier meer op zijn plaats geweest. 

 We nemen een andere route terug maar er is ook hier geen bewegwijzering zodat we op een privé terrein terecht komen. Iemand is wel zo vriendelijk om ons de weg te wijzen.

Ik wil perse het kasteel van binnen bekijken. De familie die hier gewoond heeft had nauwe betrekkingen met de Engelse koninklijke familie wat je kanzien aan de foto’s die overal staan. Naast een grote verzameling schilderijen van familieleden zijn er verschillende kamers te zien. Een salon, eetkamer, nog een salon, twee slaapkamers met badkamer en een soort vergaderkamer. Maar ondanks al deze rijkdom was de familie toch niet in staat het kasteel en de tuinen in haar bezit te houden. De National Trust zorgt er nu voor.

We besluiten terug te rijden naar het vasteland. Maar eerst gaan we nog even langs het plaatsje met de langste plaatsnaam ter wereld. Het blijkt dat de plaatsnaamborden de verkorte versie ervan weergeven maar op de gevel van een garage vinden we toch de complete naam:

Het betekent: "De church of St-Mary staat in een holte met witte hazelaars in de buurt van een draaikolk, niet ver van de rode grot bij de St-Tysillio's Church".

De omgeving rondom de Snowdon vinden we mooier dan het eiland Anglesey. We zoeken weer dezefde camping op in Beddgelert. Gelukkig is het weer nog meegevallen.

We vertrekken van Devils Bridge richting het noorden. We komen weer bij Aberystwyth, dan naar Machynlleth, Dolgellau, Porthmadog. Daar gaan we al rijdend langs het water naar Pwllheli en dan naar Plas-Yn-Rhw. De laatste weggetjes waren erg smal. We gaan bij Plas-Yn-Rhw een huis en tuin bezoeken. Bij aankomst blijkt de toegangsweg wel erg smal te zijn.

Het huis is door drie zussen in 1936 gekocht en weer opgeknapt. Ook de tuinen hebben zij verzorgd. Het huis is nog ingericht zoals de zussen dat hebben achtergelaten. Op een van de overlopen staat een schoenenrek met schoenen door de zussen gedragen. Verder zien we een woonkamer, een keuken, een studeerkamer. Op de eerste verdieping is ook weer een woonkamer, slaapkamer. Op de volgende verdieping zien we een woonkamer annex slaapkamer. De bedden zijn opgemaakt en er hangt zelfs een ouderwetse nachtjapon. Er zijn nog meer kamers maar die zijn niet toegankelijk.

In de tuin zien we een hoeveelheid aan bloemen en struiken zoals je dat bij onze tuinen ook ziet. Het moet een heel werk zijn geweest om dit bij te houden.

 We worden gestoord door de regen, jammer maar we gaan terug naar de camper. De rest van onze tocht heeft in de stromende regen plaats gevonden. We rijden weer terug naar Porthmadog en verder naar Beddgelert. Hier vandaan hebben we een prachtig zicht op de bergen van Snowdon.

Gelukkig klaart het weer op zodat we te voet naar het plaatsje kunnen lopen. We bekijken het grafmonument van de hond van  Gelert (vandaar:Beddgelert).  Er hoort een zielig verhaal bij van een ridder die eens zonder zijn hond op pad ging. Bij thuiskomst ziet hij de hond onder het bloed. Hij zoekt zijn kinderen maar vindt alleen bloed in dekinder kamers. Uit woede doodt hij de hond. Vervolgens hoort hij zijn kinderen roepen. Naast de kinderen ligt een wolf, gedood door de hond Gelert. De ridder schijnt vanaf die dag nooit meer gelachen te hebben.

Het begint weer te regenen en in het dorp gaan we wat drinken bij een Inn. Iets later vinden we een restaurant waar we heerlijk kunnen eten.

Het is eindelijk eens heerlijk weer.  We genieten buiten van de zon. In de middag gaan we een wandeling van af de camping maken. Richting de top van de berg waar we steeds tegen aan kijken en waar we ook schapen zien grazen. We lopen echt tussen de schapen door de berg op . De schapen zijn wel bang want ze lopen steeds weg van ons. We hebben tijdens de wandeling steeds andere ver gezichten. We moeten wel regelmatig door een hek of over een hek klimmen. We maken een heerlijke wandeling.

  De top hebben we niet bereikt, we hebben blijkbaar een verkeerde afslag genomen. Denk niet dat er bordjes staan of andere aanwijzingen, het is echt zoek het maar uit. Onderweg gebruiken we ons lunchpakket en we genieten van de rust. De camping zelf is al rustig maar hier tijdens de wandeling zorgen de schapen voor het enige geluid. Weer terug op de camping gaan we lekker weer in de zon zitten.

Op het eind van de middag arriveren nog twee Nederlandse campers. We kletsen even en dan zoekt iedereen zijn eigen plekje weer op.

De dag start met een heerlijk zonnetje. Vanmiddag gaan we een wandeling maken naar Devils Bridge en naar de watervallen. Het is maar 5 min. lopen van de camping vandaan.

Na het betalen van de senioren entree gaan we de wandeling starten. De Devilsbridge ligt om de hoek. Het zijn drie bruggen boven op elkaar gebouwd. De eerste brug is gebouwd door een monnik. We staan er te dicht op om een mooie foto te maken en verder op lukt het niet vanwege de bomen. We gaan naar de route voor de watervallen en we moeten daarvoor heel wat trappen afdalen. Sommige stukken zijn erg steil maar gelukkig zit er op veel plaatsen een stalen leuning. We zien steeds een ander stukje van de watervallen.  Het totaal aan watervallen heeft een hoogte van 90 meter. Natuurlijk moet je na het afdalen ook weer stijgen. Als we boven komen hebben we ongeveer 600 treden gehad.

We lopen weer verder richting station. Ook hier rijdt een treintje maar hiervandaan heb je maar een half uur speling bij de eindbestemming, dan moet je al weer terug. We lopen op ons gemak terug naar de camping. Het is geen straf om de rest van de dag daar door te brengen.

Vandaag rijden we van Pembroke eerst naar St. Davids (Tyddewi in het Welsh). Het is een plaats aan de St. Bridges bay.

In St. Davids staat een kathedraal die als een van de mooiste van Engeland genoemd wordt. Het is in ieder geval de grootste kerk van Wales. De oorspronkelijke kerk werd van 462 tot 520 gebouwd door H. David. Zowel in 645 als in 1078 werd de kerk door brand verwoest, in 1078 door de Vikingen. Maar steeds werd de kerk weer opgebouwd. De kerk staat op een hellend terrein met 3,5m hoogteverschil. Binnen in de kerk zijn de plafonds in verschillende houtsoorten uitgevoerd. Voor het hoofdaltaar ligt de grafzerk van Edmund Tewdr (Tudor), de grootvader van Hendrik VIII.

 Volgens een 12^e eeuws decreet stonden twee bedevaarten naar St.Davids gelijk aan een naar Rome, een privilege dat verder alleen aan Santiago de Compostela was voorbehouden.

Na St. Davids rijden we via Fishquard en Cardigan naar Aberystwyth. Het is een mooie tocht langs de kust en door leuke plaatsjes. Bij Aberystwyth rijden we het binnenland in naar Devils Bridge. De camping in Devils Bridge ligt boven op een berg. Een mooie nieuwe camping met een luxe uitgevoerd toiletgebouw, ruime plaatsen en het geluid van schapen rondom je heen. We zetten de stoelen buiten en we gaan genieten van het mooie weer.

De zon schijnt al volop als wij naar de kust vertrekken . We gaan kijken bij een estate genaamd “Stackpole”. Van Pembroke naar Stackpole is ongeveer 10 km. Het laatste stuk van de weg gaat door een mooi bos. Aan weerszijden van de weg zien we de bluebells, fluitekruid en de kleine witte bloempjes van de wild garlic. Het ziet er erg mooi uit. Stackpole behoort tot de eigendommen van de Nationale Trust. We zoeken een parkeerplaats in de schaduw. Er is iemand van de Nationale Trust aanwezig en van haar krijgen wij een plattegrond.

 De estate is zo groot dat we een keuze moeten maken welke route we gaan wandelen.

Via een brug met acht bogen lopen we richting zee. Op een van de landerijen zien we een grote kudde koeien. Het landschap is erg afwisselend, grasland, dorpjes in de verte, zandweg, grindweg, en dat alles in een heuvelachtig gebied. We komen bij zee aan en we zien een stel duikers te water gaan. We kunnen niet dichtbij komen maar we horen de duikers wel praten. Na de koffie nemen we het wandelpad naar de kliffen boven. Het is een stevige klim maar het uitzicht is de moeite waard. De zee is zo glad als een spiegel. We lopen langs de kust maar ver boven het water. Af en toe zijn er diepe inhammen en soms zijn er mooie zandstranden.

 Ook hier zien we weer veel honden met hun bazen. Na ongeveer drie uur wandelen komen we weer bij de camper. Het is inmiddels zo warm dat de korte broek aan kan!.

We gaan weer verder want we willen aan een andere plaats aan de kust nog wat bekijken. Het plaatsje heet Tenby maar helaas is er geen parkeerplaats voor de camper. Teleurgesteld rijden we verder. We nemen een andere route terug naar de camping in Pembroke. Daar kunnen we nog een hele tijd genieten van het mooie weer. 

Vandaag gaan we een ritje met een stoomtrein maken. We rijden van Landovery via Sennybridge naar Merthyr Tydfil.  Onderweg zien we weer een ander deel van Brecon Beacons. Hoge bergen (wel kaal) meren en op de weiden heel veel schapen. We vinden een mooie stopplaats voor onze koffiebreak, aan een meer met een mooi uitzicht. Er zijn wel brutale vogels die onze koekjes in het vizier hebben maar uiteindelijk druipen ze toch af. Aangekomen in het plaatsje Merthyr Tydfil blijken we niet de enigen te zijn die een tochtje willen maken. Er zijn twee busladingen bejaarden die ook met de trein mee gaan.

We kopen een kaartje en lopen naar het perron. Eerst zien we de werkplaats voor de treinen. Alles glimt je tegemoet. Het treintje komt er al aan, het is een echte stoomtrein. De zitbanken in de coupes zijn niet zo comfortabel maar het is vol te houden.  Wim gaat tussen twee wagons in staan om foto’s te maken. Hij komt terug met foto’s en met roetdeeltjes in zijn haar. De locomotief spuwt heel wat rommel uit. We maken een tocht door de Beacons van ongeveer een half uur dan volgt een kleine stop.

  Bij deze stop wilden wij gaan wandelen en dan met een volgende trein terug rijden maar de stopplaats ligt niet zo gunstig dus we stappen braaf weer in. We rijden weer terug en nu wordt er halverwege gestopt zodat iedereen een verfrissing kan kopen en het stoommuseum kan bewonderen. Bij aankomst op het perron staat een volgende groep al weer klaar om met het treintje mee te gaan.

Wij vervolgen onze reis via Neath, Swansea, Camarthen en St. Clears naar Pembroke. Het is inmiddels zo warm geworden dat we lekker buiten kunnen zitten en ja hoor onze eerste barbecue is een feit. Het heeft weliswaar drie weken geduurd maar nu kon het . Zo komen er hopelijk nog meer dagen.