We rijden een kilometer naar Lydford Gorge. Het is een beboste kloof van 2 km. We maken daar een wandeling van ongeveer 5 km. De route is goed aangegeven en op moeilijk begaanbare stukken zit er een soort reling aan de rotswand. Er zijn rotswanden van 18meter, en een White Lady Waterfall van wel 30m. 

Onderweg staan bordjes met uitleg over de wilde bloemen die er staan. Na deze wandeling verlaten we Dartmoor National Park. We gaan verder in het schiereiland “Cornwall”. We koersen aan op Polperro, een vissersdorp aan een baai. Je mag daar niet met de auto in dus iedereen moet aan de rand van het dorp parkeren. Blijkt dat wij vanwege de grootte van de camper voor 2 plaatsen moeten betalen. Dat is ons te gortig, 8 pond voor een uurtje parkeren. We rijden weer verder om gewoon van de omgeving te genieten. We zoeken een camping in Lostwithiel. Het is een rustige camping met ruime plaatsen.

We maken vandaag een rondrit door het National Park Dartmoor. Dartmoor is een van de vijf granietmassieven die de kern van Zuidwest-Engeland vormen. We rijden Dartmoor in via Ashburton. We zien heidevelden maar ook heel wat rots massieven. De  schapen, paarden  en runderen lopen er vrij rond. We rijden naar Buckland in de Moor maar dit dorp hebben we gemist. We rijden regelmatig over erg smalle weggetjes waar we gelukkig niet altijd tegenliggers hebben. De hagen langs de weggetjes zijn zo hoog dat je niet ziet waar je bent. Pas als je op een heuvel rijdt heb je een idee van de omgeving. Bij onze koffiestop staan we boven bij een rotsmassief. Het blijkt een geliefde plaats te zijn om de hond uit te laten. Op aanraden van een van de hondenbezitters gaan wij ook lopen naar een van de rotsformaties. Eenmaal daar aangekomen hadden we een prachtig zicht op het gebied. Jammer dat het niet zo helder was, voor de foto’s zou dat beter zijn.

  We rijden verder naar Widecombe in de Moor. Er staat een grote kerk uit de 15^e eeuw, Church of St. Pancras, voorzien van een granieten toren van 40 m, ook wel “Cathedraal van de Moors” genoemd. We zien in dit gebied meerdere kerken uit de 15^e eeuw. We vervolgen de route tot aan Lydford. Er is daar een camperplaats bij een herberg genaamd “Castle Inn” ( voormalige pastorie).  We mogen de camper achter de Inn zetten. Natuurlijk gaan we een drankje drinken in de Inn. Het is heerlijk ouderwets, heel donker, veel sierborden aan de want, een grote open haard en een hele grote tap. Koffie schenken ze ook maar dan krijg je wel een kan koffie. We besluiten om daar ook ’s avonds te eten want de spijskaart ziet er uitnodigend uit. De Inn heeft nog verschillende eetzalen die allemaal met oude spullen zijn ingericht, wel heel gezellig. Het is een dorpje van niets maar wel met een goede Inn. We laten ons het eten goed smaken. Wim neemt zelfs een “stew” die toch verdacht veel lijkt op ons eigen stoofpotje. Wijn kunnen we wel krijgen maar dat is op de menukaart niet terug te lezen. Na het eten (het was er druk) lopen we nog een rondje. We bekijken de oude donjon die vroeger ook gebruikt werd om gevangenen onder te brengen en het kerkje met begraafplaats. Het kerkje was al gesloten.

Helaas regent het al vanaf vannacht. We willen een wandeling langs de kust maken, Jurassic Coast, naar de plaats Sidmouth. Toch maar even wachten. We gaan maar internetten in het restaurant. ’s Middags lijkt het op te klaren. We trekken onze wandelschoenen aan en gewapend met de paraplu vertrekken we. Bij het begin van het pad begint het alweer te miezeren. Geen ramp, gewoon doorlopen. We krijgen eerst een steile klim naar boven. Maar het lijkt wel of we achtervolgd worden door een stortbui die precies boven ons blijft hangen. Na ongeveer een half uur in de stromende regen te hebben gelopen wordt het steeds moeilijker de plassen en beginnende rivieren te ontwijken. Onze jassen en de paraplu houden het water niet buiten. We zijn nat tot op de huid. We besluiten om terug te gaan via een andere route. Bij aankomst bij de camper zijn we doorweekt. We trekken droge kleren aan.

We besluiten om nog maar eens te zwemmen. Het is nu drukker dan gisteren. Toen we uit het zwembad kwamen begon het weer te hozen. ’s Avonds begint toch eindelijk de zon te schijnen. We hopen morgen op beter weer. We gaan dan naar het national park Dartmoor.

We vertrekken van Wood Farm camping. Het verkeerslawaai was gedurende de nacht erg storend. Het traject voor vandaag bestaat wel uit 44 km. Op naar de camping bij Otterton aan de Ladram Bay in de buurt van Sidmouth in  Oost Devon. We hebben deze camping gekozen omdat er ook een zwembad is. Na onze melding bij de receptie blijkt dat we maar twee nachten kunnen blijven want alle plaatsen zijn al gereserveerd ivm 4 en 5 mei, bank holliday. Als we het park overzien schrikken we van de grootte. Het lijkt wel een stad die voor het merendeel bestaat uit sta caravans en voor een klein deel geschikt voor caravan en camper. Overigens wordt hier keurig de prijs berekend die in de gids staat. We worden door een vriendelijke man naar onze plaats gebracht. We zitten hoog boven de zee met een prachtig uitzicht naar de zee. De plaatsen zijn groot en goed verzorgd. Het sanitair is meer dan uitstekend. ’s Middags maken we een wandeling naar de zee. Het wemelt hier van de Jan van Genten. Overal op de camping hangen borden met het verzoek de vogels niet te voeren maar de vogels zitten overal. Zelfs op stilstaande wagens zitten ze heerlijk de boel onder te kakken.

In de middag gaan we naar het zwembad. We hebben het bad voor ons alleen. Het is niet diep maar in een deel kun je gewoon zwemmen. We vinden hier ook een sauna en een stoomcabine, wij zijn meer dan tevreden.

We willen richting kust, Chartmouth om precies te zijn.

Onderweg er naar toe zien we borden die verwijzen naar het  Stourhead house and garden. We besluiten ook deze tuin te gaan bekijken en ook hier kunnen we weer gratis naar binnen (scheelt weer £25 !)Dit park is nog veel groter dan het Sheffield park, is aangelegd rond een aantal meren en biedt prachtige vergezichten. Het staat vol met gigantische bomen en natuurlijk rodondendrons. Ook zijn er diverse romaanse bouwwerken en grotten. Enfin we zullen weer een paar van de mooiste foto’s bijvoegen.

In het buitenhuis was een prachtige collectie schilderijen te zien, chippendale meubels, tapijten en porcelein. Het bezit ook een hele grote bibiotheek.

We besluiten de lunch in het restaurant van het complex te nuttigen. Nelly neemt een glaasje witte wijn met een sandwich met garnalen, salad and chips.  Wim neemt een Stour Pale Ale (half pint!) en een sandwich met beef, horseradish, sald and chips. Dat horseradish blijkt een smeerseltje te zijn om het brood wat makkelijker naar binnen te krijgen (een beetje zurig). Volgens ingewijden de hemel op aarde, Wim dacht daar anders over. De Stour Half Pale is goed in te nemen (3,5%)! De chips zijn onvermijdelijk bij een Engelse lunch.

We trekken verder richting Chartmouth waar we op een ACSI camping gaan staan. Als je lid bent van ACSI dan krijg je in voor en naseizoen korting. Doorgaans is de prijs voor een overnachting dan €16. Nou, daar had deze camping moeite mee. Ook al staat het in het campingboekje zwart op wit, bij de advertentie van hun camping, toch menen ze dat een andere regeling is overeengekomen. Bij de vorige ACSI camping hadden we dit ook al meegemaakt. We zullen ons beklag doen bij ACSI als we weer terug zijn in Nederland.

We rijden vandaag naar Portmouth. Maar eerst doen we boodschappen, want de voorraad die we van huis hadden meegenomen begint aardig te slinken. Het wordt onze eerste kennismaking met een Britse supermarket, Tesco, een hele grote. De prijzen vallen ons nog alles mee. Wel zijn we blij met onze voorraad wijn en bier want die is hier beduidend duurder.

In Portmouth  willen we het D-day museum bekijken en vlak ernaast zou een camperplek  moeten zijn.  Als we aankomen blijkt de camperplek  £12 te kosten, terwijl er helemaal geen voorzieningen zijn. Het museum blijkt vooral een functie te hebben als voorlichting naar de jeugd. Kortom, wij lunchen op de parkeerplek en gaan verder richting Stonehenge. Hier blijkt opnieuw ons membership van de nature trust zijn waarde hebben. Wij gaan hier gratis naar binnen en kunnen gebruik maken van een audiotoer en shuttlebus. Een ander moet daar toch £30 voor neertellen.

Stonehenge kennen we natuurlijk allemaal van een foto, maar er zelf langs lopen is toch een andere ervaring.  Jammer genoeg begint het te regenen. Toch kunnen we nog wel een paar aardige foto’s maken. Er is ook een uitgebreide expositie  over het ontstaan, de bouw en het gebruik van Stonehenge. Heel interessant.

 We zoeken in de buurt een camping en vinden er een op een steenworp afstand van Stonehenge. Een leuke, knusse en eenvoudige camping waarop we voor het eerst Nederlanders aantreffen.

We rijden richting het zuiden van de provincie Kent naar de provincie Sussex. Ook hier is een glooiend landschap. In de dorpen zien we prachtige huizen (arm zijn ze hier niet). De wegen zijn erg smal en het wegdek is erg slecht, er zijn veel gaten en slecht gerepareerde stukken. We beginnen België weer te waarderen. De begroeiing langs de wegen is vaak hoog en dicht en hangt dicht bij de weg of zelfs er overheen. Om tegenliggers te passeren moet Wim vaak remmen of zelfs stoppen. Bovendien zijn de wegen erg bochtig zodat er slecht zicht is, zeker voor een wagen met het stuur links. Het is goed oppassen geblazen.

Het weer is wisselend, bewolkt en soms een beetje miezer maar dan schijnt weer de zon uitbundig. We komen bij Sheffield Park en Garden. Het blijkt een prachtig park te zijn. De rododendrons en de azalea’s staan prachtig in de bloei. Het is een park met vier meren en zelfs een cricketveld. Er staan in het park hele grote en oude bomen. Dit park zal in ieder jaargetijde prachtig zijn. Wim kan hier naar hartenlust foto’s maken.

Voor de lunch gaan we terug naar de camper op de parkeerplaats. Naast onze camper staan inmiddels 8 oude Moris mini’s. Kennelijk van een oldtimers club. Er zijn ook oudere vrouwen die in zo’n ding rijden! De auto’s glimmen enorm, zelfs het motorblok is een en al glans. Geen oliespatje te vinden.

Na de lunch gaan we via een voetpad door het zuidelijke park naar het Bluebell Railway Station. We lopen er niet alleen want hier grazen ook schapen. De schapen zijn groot met een zwarte kop en zwarte poten. Bij het Bluebell Railway Station zien we een oude trein uit 1830 met wagons met een houtenopbouw. De trein rijdt zelfs nog. Een treinritje kost wel 28 pond pp! Omdat we ergens anders tijdens onze reis ook nog treinritjes hebben gepland laten we deze maar zitten. Wel leuk om te zien. Ook hier zijn vele vrijwilligers in de weer net zoals in het park.

We keren terug naar de camper en rijden verder richting de zuidkust. Bij Bognor Regis gaan we naar een camping. Hier lopen natuurlijk geen schapen maar het wemelt er van de konijnen, leuk om te zien.