Na een nacht met verschrikkelijke regenbuien met onweer vertrekken we richting de Penn-y-pass en de pass of Llanberis. Het is een prachtige tocht door dit gebied met bergen van stenen, mooie vergezichten en natuurlijk overal schapen.

We rijden verder richting Bangor en Porthaert naar het eiland Anglesey. Daar gaan we weer een tuin en kasteel bekijken, Plas Newydo.

De tuinen zijn over een grote afstand verspreid. Je hebt er een prachtig zicht op het water van de Menai Strait. We lopen speciaal naar de rododendron tuin. Het wordt nog een aardig tippel maar het is wel de moeite waard. Jammer dat de paden zo soppig zijn. Ander schoeisel was hier meer op zijn plaats geweest. 

 We nemen een andere route terug maar er is ook hier geen bewegwijzering zodat we op een privé terrein terecht komen. Iemand is wel zo vriendelijk om ons de weg te wijzen.

Ik wil perse het kasteel van binnen bekijken. De familie die hier gewoond heeft had nauwe betrekkingen met de Engelse koninklijke familie wat je kanzien aan de foto’s die overal staan. Naast een grote verzameling schilderijen van familieleden zijn er verschillende kamers te zien. Een salon, eetkamer, nog een salon, twee slaapkamers met badkamer en een soort vergaderkamer. Maar ondanks al deze rijkdom was de familie toch niet in staat het kasteel en de tuinen in haar bezit te houden. De National Trust zorgt er nu voor.

We besluiten terug te rijden naar het vasteland. Maar eerst gaan we nog even langs het plaatsje met de langste plaatsnaam ter wereld. Het blijkt dat de plaatsnaamborden de verkorte versie ervan weergeven maar op de gevel van een garage vinden we toch de complete naam:

Het betekent: "De church of St-Mary staat in een holte met witte hazelaars in de buurt van een draaikolk, niet ver van de rode grot bij de St-Tysillio's Church".

De omgeving rondom de Snowdon vinden we mooier dan het eiland Anglesey. We zoeken weer dezefde camping op in Beddgelert. Gelukkig is het weer nog meegevallen.