We laten Canterbury achter ons en rijden door de provincie Kent naar het zuidwesten richting Ashford. Het landschap is heuvelachtig. We rijden door dorpjes afgewisseld door stukken bos en velden waar het koolzaad volop in de bloei staat. De wegen zijn erg smal en de struiken en bomen staan dicht langs de weg. Op de wegen door de dorpjes staan vaak ook nog auto's geparkeerd terwijl het voor onze begrippen toch al smalle wegen zijn. Denk daar onze brede camper bij en je begrijpt dat het voor Wim hard werken is. Gelukkig kan ik altijd heerlijk rond kijken en genieten. Na Ashford gaan we richting Royal Tunbridge Wells. Bij Sissinghurst gaan we het kasteel en de tuinen van Sissinghurst castle bekijken. Vriendelijke vrijwilligers wijzen ons de parkeerplaats voor de camper. Bij de informatiebalie nemen we een abonnement op de National Trust, een organisatie die alle gebouwen en tuinen die behoren tot het nationale erfgoed, beheren. We rekenen hier 95,50 pond af maar daarvoor krijgen we in alle tuinen, kastelen, kerken en parkeerplaatsen in heel Engeland en Wales onbeperkt gratis toegang (een entree pp is al gauw 10 pond!). Dat is snel terugverdiend.

Van het kasteel zijn de toren, de drogerijen en enkele stallen bewaard gebleven. Het kasteel heeft in de vorige eeuwen ook als gevangenis voor wel 1000 Franse soldaten gediend. Er is weinig van de gebouwen overgebleven. In 1930 hebben de schrijfster Vita Sackville-West en haar man de resten gekocht en voor een deel opgeknapt. Het aanleggen van de tuinen was hun lust en hun leven.  De tuinen, slotgracht, velden en vijvers worden door acht hoveniers en vele vrijwilligers bijgehouden. In de vijvers wemelt het van de vissen. We hebben nu onze eerste Engelse tuin bekeken en we gaan er nog veel meer bezoeken.
We rijden naar onze camping in de buurt van Tonbridge. De camping ligt in een appel boomgaard. De bomen staan volop in bloei. We staan maar met vier mensen op de camping, buiten ons alleen engelsen.