We rijden
richting het zuiden van de provincie Kent naar de provincie Sussex. Ook hier is
een glooiend landschap. In de dorpen zien we prachtige huizen (arm zijn ze hier
niet). De wegen zijn erg smal en het wegdek is erg slecht, er zijn veel gaten
en slecht gerepareerde stukken. We beginnen België weer te waarderen. De
begroeiing langs de wegen is vaak hoog en dicht en hangt dicht bij de weg of
zelfs er overheen. Om tegenliggers te passeren moet Wim vaak remmen of zelfs
stoppen. Bovendien zijn de wegen erg bochtig zodat er slecht zicht is, zeker
voor een wagen met het stuur links. Het is goed oppassen geblazen.
Het weer
is wisselend, bewolkt en soms een beetje miezer maar dan schijnt weer de zon
uitbundig. We komen bij Sheffield Park en Garden. Het blijkt een prachtig park
te zijn. De rododendrons en de azalea’s staan prachtig in de bloei. Het is een
park met vier meren en zelfs een cricketveld. Er staan in het park hele grote
en oude bomen. Dit park zal in ieder jaargetijde prachtig zijn. Wim kan hier
naar hartenlust foto’s maken.
Voor de
lunch gaan we terug naar de camper op de parkeerplaats. Naast onze camper staan
inmiddels 8 oude Moris mini’s. Kennelijk van een oldtimers club. Er zijn ook
oudere vrouwen die in zo’n ding rijden! De auto’s glimmen enorm, zelfs het
motorblok is een en al glans. Geen oliespatje te vinden.
